Słabszy dzień? Kryzys? Ogólne pytanie? Wyżal się swobodnie.

Pawlo41 · 20 lutego 2025, o 08:55

kiki333 pisze: ↑
19 lutego 2025, o 19:49
Z objawów miałeś coś takiego że np. zasypiasz i nagle się budzisz już zasypiając bo brakuje oddechu jakby taki bezdech lub serce przyspiesza? Takie dziwne nagłe wybudzenie na granicy snu i jawy, nie wiem jak to opisać ale łapie mnie to ostatnio... Zerwę się i dalej idę spać. Dla mnie to nowość albo nie pamiętam że to miałem lata temu...

Ja tak miewam. Nie wiem co to. Lekarz na SOR mówił, że to nerwica.

drakan9 · 20 lutego 2025, o 09:26

Jest to z powodu stresu i nerwicy, też to miałem, jak się uspokoiłem to przeszło

Ewula22 · 20 lutego 2025, o 09:33

Pawlo41 pisze: ↑
20 lutego 2025, o 08:55

kiki333 pisze: ↑
19 lutego 2025, o 19:49
Z objawów miałeś coś takiego że np. zasypiasz i nagle się budzisz już zasypiając bo brakuje oddechu jakby taki bezdech lub serce przyspiesza? Takie dziwne nagłe wybudzenie na granicy snu i jawy, nie wiem jak to opisać ale łapie mnie to ostatnio... Zerwę się i dalej idę spać. Dla mnie to nowość albo nie pamiętam że to miałem lata temu...
Taj to jest nerwica mnie tez takie cos zlapalo raz

Ja tak miewam. Nie wiem co to. Lekarz na SOR mówił, że to nerwica.

bareten · 20 lutego 2025, o 10:24

Paulosia pisze: ↑
20 lutego 2025, o 06:35

bareten pisze: ↑
19 lutego 2025, o 14:05
Lekarz powiedział, że jeśli już dwa razy pomagał mi ten lek, to póki co nie widzi sensu żeby zmieniać na inny. Stąd też kazał po prostu zwiększyć dawke. Powiedział, że lek można zawsze zmienić, ale ze nie chce mi tego robić póki mamy opcje kombinacji z tym lekiem. Od początku byłem uparty, bo było mi trochę lepiej i cały czas może złudnie wmawiałem sobie, że dam radę bez zwiększania dawki. Jednak minął miesiąc od wizyty u lekarza i są góry i doliny jeśli chodzi o samopoczucie. Ogólnie nie rusza się zbyt dużo w tą lepszą stronę, a czasem mam wrażenie że stoję w miejscu lub jest nawet gorzej. Może nie z samym lękiem, ale ogólnym samopoczuciem. Powiedziałbym, że teraz moje życie to taka trochę wegetacja. Niby coś robię , niby jakoś funkcjonuję. Jednak czasem pojawią się takie dni że przyjdzie jakiś lęk i znów mam tydzień do tyłu. Stąd stwierdzam, że może to ten czas by po raz trzeci zaufać lekarzowi i po prostu wykonać jego polecenie. Czemu mam się męczyć...

Jak u Ciebie? Pamiętam Twoje pierwsze posty. Czy leki umożliwiają Ci już w miarę normalne funkcjonowanie?

Z terapią próbuje, ale chyba mam za duże oczekiwania odnośnie terapeutów.
Też myślę, że jeżeli ten lek Ci pomaga, to nie ma co zmieniać..ale trzeba wiedzieć też, czego spodziewać się od leków. Jeżeli są to SSRI, to musimy pamiętać, że są one tylko po to, żeby nas podnieść z łóżka i żeby nam się "cokolwiek chciało" tzn. chciało nam się podjąć dalsze kroki, żeby wyzdrowieć, wyrwać nas z apatii.. I u mnie zrobił to Setaloft znakomicie, już praktycznie po 2,5 tyg. brania. Jednak jeżeli chodzi o somatyczne dolegliwości, albo o nakręcanie się, katastrofizowanie, to robią to leki przeciwlękowe. SSRI nam w tym nie pomogą. Więc myślę, że mógłbyś zapytać lekarza o np. Pragiole (są małe dawki), lub Preato (ale tu dawki są już od 100mg w górę, a na początku trzeba by było zacząć od najmniejszej)- nie pamiętam czy robiłeś do tego podejście? Coś mi się teraz kojarzy, że chyba tak? Do tego leku też trzeba się przyzwyczaić, ok. 4 dni, jeżeli jest wszystko ok, to można brac, jeżeli nie, to znaczy, że trzeba poszukać czegoś innego niż pregabaliny.
Powiem jak to rzeczywiście jest, i piszę to też jako psycholog z wykształcenia - leki tego nie zrobią, a tego nie powie nam lekarz - mianowicie - chodzi o zmianę naszych (głównie) błędnych przekonań, zmianę naszych dziwnych przyzwyczajeń umysłowych, zmianę naszych reakcji na stres i to zrobimy na terapii, jeżeli chcemy zrobić to sami, to musimy mieć na prawdę ogromną wiedzę w tym temacie, jak to działa, co jest czym, a w naszym przypadku wiedzę z psychologii poznawczej, procesów poznawczych i oczywiście cała wiedza o behawioryźmie... to jest trudne, a dla osób powiedzmy "z innej dziedziny" to już w ogóle staje się trudne. Kolejną sprawą jest szukanie sposobów/ rozwiązań i tego JAK TO ZROBIĆ NAJŁATWIEJ, więc tu.. już nie damy rady sami tego zrobić, w końcu po coś istnieją szkoły psychoterapii.. Sami próbując - oczywiście możemy - nawet ja próbuję sama działać, tzn. "przyspieszyć proces terapii" jednak właśnie - to jest proces.....i nic nie zadzieje się od razu, jednak wiem, ze terapeuta to jest "mentor". On zwłaszcza w terapii naszego nurtu CBT, ma nas poprowdzić, tak, aby naprowadzić, czyli żebyśmy sami nie musieli się męczyć z szukaniem co jest czym i co jest od czego zależne.. A poza tym sami - możemy zabłądzić. W terapii ważna jest relacja, jeżeli nam ktoś nie pasuje (tu jest wiele przyczyn, niekoniecznie "z nami jest coś nie tak"), musimy do siebie pasować. Ja znam osoby, które musiały zmienić terapeutę, bo poprzedni nie pasował. Nawet ja się teraz zastanawiam, czy mój obecny do mnie pasuje. I tego też nie widać na pierwszym spotkaniu niestety, ja jestem po 8 spotkaniach i mam mieszane uczucia, u poprzedniej byłam też 8 razy i jednak się nam nie udało. I myślę, że w tym wszystkim chyba trzeba po prostu się nie poddawać i trochę "mieć to gdzieś".

U mnie od tygodnia jest na prawdę dobrze, myśli mam znacznie mniej (już nie wiem czy jest to efekt zwiększonej znów pregabaliny (no jakoś ona wcześniej mi myśli nie usuwała), czy to efekt mojej własnej pracy czyli olewania myśli lub wyśmiewania. Bardziej obstawiam sposób nr. 2. Wczoraj miałam moment, że nasiliły się myśli i trochę opadło mi samopoczucie, ale to może być efektem stresującej mnie dzisiaj rozmowy.... którą wiem, że muszę odbyć. Poza tym no cały czas walczę, z myślami głównie, somaty same odeszły, bo od samego początku jakoś tak miałam, że po lekarzach nie latałam, bo wiedziałam, że robi mi to nerwica, poza tym no jakoś aż tak się nie bałam tego, bardziej "panikowałam" dlaczego mam ataki niż co one pokazują. U mnie najgorsze od samego początku są niestety myśli...mówię tu oczywiście o myślach z najbardziej przykrej dziedziny........wiemy jakie............staram się w nie nie wkręcać, raz jest lepiej raz jest gorzej.

Poza tym, niezmiennie zachęcam Cię do posłuchania chłopaków

No hej, u mnie somaty juz raczej zniknęły. Jak już to zostały jedynie te ze strefy psychicznej tj jakieś delikatne zawroty głowy, uczucie dezorientacji, zmęczenie. Ale to już raczej nie somaty, a psychiczne objawy nerwicy.

No dwa razy wychodziłem z nerwy citalem w tym za pierwszym razem kiedy miałem taką agarofobie że nie wychodziłem ze swojego pokoju. Także ten lek dobrze działa także u mnie na lęki. U mnie zawsze w tym zanurzeniu depresyjno lękowym miałem duża przewagę lęków. Zawsze zaczynało się od dużego lęku, a dopiero potem strasznie leciał nastrój. Teraz lekarz przepisał mi Pragabaline tak jak mówisz, kazał brać 25-50mg aby złagodzić objawy somatyczne. Tłumaczył że rozluźni to trochę mięśnie, bo na wizycie narzekałem strasznie na bóle mięśniowe i bóle pleców. Mówił, że to symbolicznąla dawka. Lek wykupiłem, ale też go nie wziąłem.

Co do terapii to ciężko mi właśnie znaleźć kogoś sensownego, albo też ją po prostu nie tego oczekujem. Postanowiłem że od niedzieli zwiększam tą dawkę citalu o te pół tabletki. Wóz albo przewóz. Czytam na necie, że ssri najpierw działają przeciwlękowo a później dają działanie przeciwdepresyjne. Więc to by się przydało jakby coś takiego zatrybilo..

Paulosia · 20 lutego 2025, o 13:11

bareten pisze: ↑
20 lutego 2025, o 10:24

Paulosia pisze: ↑
20 lutego 2025, o 06:35

bareten pisze: ↑
19 lutego 2025, o 14:05
Lekarz powiedział, że jeśli już dwa razy pomagał mi ten lek, to póki co nie widzi sensu żeby zmieniać na inny. Stąd też kazał po prostu zwiększyć dawke. Powiedział, że lek można zawsze zmienić, ale ze nie chce mi tego robić póki mamy opcje kombinacji z tym lekiem. Od początku byłem uparty, bo było mi trochę lepiej i cały czas może złudnie wmawiałem sobie, że dam radę bez zwiększania dawki. Jednak minął miesiąc od wizyty u lekarza i są góry i doliny jeśli chodzi o samopoczucie. Ogólnie nie rusza się zbyt dużo w tą lepszą stronę, a czasem mam wrażenie że stoję w miejscu lub jest nawet gorzej. Może nie z samym lękiem, ale ogólnym samopoczuciem. Powiedziałbym, że teraz moje życie to taka trochę wegetacja. Niby coś robię , niby jakoś funkcjonuję. Jednak czasem pojawią się takie dni że przyjdzie jakiś lęk i znów mam tydzień do tyłu. Stąd stwierdzam, że może to ten czas by po raz trzeci zaufać lekarzowi i po prostu wykonać jego polecenie. Czemu mam się męczyć...

Jak u Ciebie? Pamiętam Twoje pierwsze posty. Czy leki umożliwiają Ci już w miarę normalne funkcjonowanie?

Z terapią próbuje, ale chyba mam za duże oczekiwania odnośnie terapeutów.
Też myślę, że jeżeli ten lek Ci pomaga, to nie ma co zmieniać..ale trzeba wiedzieć też, czego spodziewać się od leków. Jeżeli są to SSRI, to musimy pamiętać, że są one tylko po to, żeby nas podnieść z łóżka i żeby nam się "cokolwiek chciało" tzn. chciało nam się podjąć dalsze kroki, żeby wyzdrowieć, wyrwać nas z apatii.. I u mnie zrobił to Setaloft znakomicie, już praktycznie po 2,5 tyg. brania. Jednak jeżeli chodzi o somatyczne dolegliwości, albo o nakręcanie się, katastrofizowanie, to robią to leki przeciwlękowe. SSRI nam w tym nie pomogą. Więc myślę, że mógłbyś zapytać lekarza o np. Pragiole (są małe dawki), lub Preato (ale tu dawki są już od 100mg w górę, a na początku trzeba by było zacząć od najmniejszej)- nie pamiętam czy robiłeś do tego podejście? Coś mi się teraz kojarzy, że chyba tak? Do tego leku też trzeba się przyzwyczaić, ok. 4 dni, jeżeli jest wszystko ok, to można brac, jeżeli nie, to znaczy, że trzeba poszukać czegoś innego niż pregabaliny.
Powiem jak to rzeczywiście jest, i piszę to też jako psycholog z wykształcenia - leki tego nie zrobią, a tego nie powie nam lekarz - mianowicie - chodzi o zmianę naszych (głównie) błędnych przekonań, zmianę naszych dziwnych przyzwyczajeń umysłowych, zmianę naszych reakcji na stres i to zrobimy na terapii, jeżeli chcemy zrobić to sami, to musimy mieć na prawdę ogromną wiedzę w tym temacie, jak to działa, co jest czym, a w naszym przypadku wiedzę z psychologii poznawczej, procesów poznawczych i oczywiście cała wiedza o behawioryźmie... to jest trudne, a dla osób powiedzmy "z innej dziedziny" to już w ogóle staje się trudne. Kolejną sprawą jest szukanie sposobów/ rozwiązań i tego JAK TO ZROBIĆ NAJŁATWIEJ, więc tu.. już nie damy rady sami tego zrobić, w końcu po coś istnieją szkoły psychoterapii.. Sami próbując - oczywiście możemy - nawet ja próbuję sama działać, tzn. "przyspieszyć proces terapii" jednak właśnie - to jest proces.....i nic nie zadzieje się od razu, jednak wiem, ze terapeuta to jest "mentor". On zwłaszcza w terapii naszego nurtu CBT, ma nas poprowdzić, tak, aby naprowadzić, czyli żebyśmy sami nie musieli się męczyć z szukaniem co jest czym i co jest od czego zależne.. A poza tym sami - możemy zabłądzić. W terapii ważna jest relacja, jeżeli nam ktoś nie pasuje (tu jest wiele przyczyn, niekoniecznie "z nami jest coś nie tak"), musimy do siebie pasować. Ja znam osoby, które musiały zmienić terapeutę, bo poprzedni nie pasował. Nawet ja się teraz zastanawiam, czy mój obecny do mnie pasuje. I tego też nie widać na pierwszym spotkaniu niestety, ja jestem po 8 spotkaniach i mam mieszane uczucia, u poprzedniej byłam też 8 razy i jednak się nam nie udało. I myślę, że w tym wszystkim chyba trzeba po prostu się nie poddawać i trochę "mieć to gdzieś".

U mnie od tygodnia jest na prawdę dobrze, myśli mam znacznie mniej (już nie wiem czy jest to efekt zwiększonej znów pregabaliny (no jakoś ona wcześniej mi myśli nie usuwała), czy to efekt mojej własnej pracy czyli olewania myśli lub wyśmiewania. Bardziej obstawiam sposób nr. 2. Wczoraj miałam moment, że nasiliły się myśli i trochę opadło mi samopoczucie, ale to może być efektem stresującej mnie dzisiaj rozmowy.... którą wiem, że muszę odbyć. Poza tym no cały czas walczę, z myślami głównie, somaty same odeszły, bo od samego początku jakoś tak miałam, że po lekarzach nie latałam, bo wiedziałam, że robi mi to nerwica, poza tym no jakoś aż tak się nie bałam tego, bardziej "panikowałam" dlaczego mam ataki niż co one pokazują. U mnie najgorsze od samego początku są niestety myśli...mówię tu oczywiście o myślach z najbardziej przykrej dziedziny........wiemy jakie............staram się w nie nie wkręcać, raz jest lepiej raz jest gorzej.

Poza tym, niezmiennie zachęcam Cię do posłuchania chłopaków

No hej, u mnie somaty juz raczej zniknęły. Jak już to zostały jedynie te ze strefy psychicznej tj jakieś delikatne zawroty głowy, uczucie dezorientacji, zmęczenie. Ale to już raczej nie somaty, a psychiczne objawy nerwicy.

No dwa razy wychodziłem z nerwy citalem w tym za pierwszym razem kiedy miałem taką agarofobie że nie wychodziłem ze swojego pokoju. Także ten lek dobrze działa także u mnie na lęki. U mnie zawsze w tym zanurzeniu depresyjno lękowym miałem duża przewagę lęków. Zawsze zaczynało się od dużego lęku, a dopiero potem strasznie leciał nastrój. Teraz lekarz przepisał mi Pragabaline tak jak mówisz, kazał brać 25-50mg aby złagodzić objawy somatyczne. Tłumaczył że rozluźni to trochę mięśnie, bo na wizycie narzekałem strasznie na bóle mięśniowe i bóle pleców. Mówił, że to symbolicznąla dawka. Lek wykupiłem, ale też go nie wziąłem.

Co do terapii to ciężko mi właśnie znaleźć kogoś sensownego, albo też ją po prostu nie tego oczekujem. Postanowiłem że od niedzieli zwiększam tą dawkę citalu o te pół tabletki. Wóz albo przewóz. Czytam na necie, że ssri najpierw działają przeciwlękowo a później dają działanie przeciwdepresyjne. Więc to by się przydało jakby coś takiego zatrybilo..

Bardzo się cieszę, że masz zamiar zwiększyć Cital. Proponuję wziąć pregabalinę. Zacząć od 25mg przez 4 dni i obserwować efekt. Jeżeli będziesz się czuł nieswojo codziennie przez te 4 dni, to napisałabym do lekarza. (Ja zaczynając od razu mówię, czułam się pijana pierwszego i czwartego dnia, ale uznałam, że dam szansę, 5tego dnia już mi nic nie było, także mogę brać). Mi lekarz po tych 4 dniach 25mg, kazał zwiększyć właśnie do 50mg, było spoko. Trzeba też pamiętać, że pregabalina działa przeciwlękowo po kilku tygodniach regularnego stosowania, więc efektu "luzu" nie ma na drugi dzień, i raczej nie ma po tygodniu (u mnie nie było), efekty pojawiły się ok. 2 tygodnia. Na początku mialam 25mg rano i potem 25mg wieczorem (mozna to brac albo 2 albo 3x dziennie w podobnych dawkach, ale to już stwierdza lekarz). Ja obecnie mam 2 dawki, biorę 300mg rano i 300mg wieczorem. Tak to prawda, że rozluźniają mięśnie, działają też na bóle neuropatyczne, trzeba też pamiętać o regularnych godzinach brania.

Co do terapii, jak czytałeś wcześniej - ja też nie mogę za bardzo znaleźć. Chodzę teraz do faceta, niby mi się podoba, ale nie wiem czy to jest to... i to jest dla mnie obecnie najbardziej stresujące, jednak daję temu szansę. Jeżeli z niego zrezygnuję, to będę szukać dalej

Moim zdaniem, (mam na to medyczne dowody), nie da się wyjść z tego bez psychoterapii.. Zwłaszcza jeżeli powraca to do nas- to znaczy, że coś wcześniej było pominięte, lub niedostatecznie wypracowane/wyleczone. Z tego co wiem, w naszych zaburzeniach trzeba pracować terapią CBT lub psychodynamiczną, no i na pewno długoterminową. Ważne jest też, żeby "psychoterapeuta" był po szkole psychoterapii (miał certyfikat), a nie żeby był samym psychologiem (bo on nie ma takiej wiedzy i umiejętności) - PISZĘ TO JAKO PSYCHOLOG.
Na ten moment mogę polecić tylko moją panią doktor psychiatrę, która ma holistyczne, nieoceniające podejście, co prawda przyjmuje w Gdańsku, ale ma też wizyty online.
Nazywa się dr. Dorota Teichmann-Oskierko.

drakan9 · 20 lutego 2025, o 14:59

Akurat to uczucie bycia pijanym to normalny efekt ładującej się pregi

ot można to potraktować jak śmieszny efekt uboczny. Na bóle mięśniowe bardzo fajnie działała, jedyny minus jak dla mnie to potem odstawienie tego leku, niestety trzeba to robić bardzo powoli i długo (taki minus gaba siekaczy)

Protip apropo terapii to jeśli jeszcze jesteś w trakcie szukania to w tym okresie, to polecam zainteresować się uważnością, jest przebadana do bólu i bardzo mocno redukuje stres

co może się przydać przy okazji terapii CBT

Paulosia · 20 lutego 2025, o 18:33

drakan9 pisze: ↑
20 lutego 2025, o 14:59
Akurat to uczucie bycia pijanym to normalny efekt ładującej się pregi ot można to potraktować jak śmieszny efekt uboczny. Na bóle mięśniowe bardzo fajnie działała, jedyny minus jak dla mnie to potem odstawienie tego leku, niestety trzeba to robić bardzo powoli i długo (taki minus gaba siekaczy)

Protip apropo terapii to jeśli jeszcze jesteś w trakcie szukania to w tym okresie, to polecam zainteresować się uważnością, jest przebadana do bólu i bardzo mocno redukuje stres co może się przydać przy okazji terapii CBT

Zgadzam się jeżeli chodzi o uważność

bareten · 20 lutego 2025, o 18:44

Na czym polega ten trening uważności tak w skrócie?

kiki333 · 20 lutego 2025, o 22:43

bareten pisze: ↑
20 lutego 2025, o 18:44
Na czym polega ten trening uważności tak w skrócie?

Trening uważności to skupianie się na tym co jest teraz.
Np widzisz las o opisujesz sobie to w głowie, dostrzegasz szczegóły, zastanawiasz się co słyszysz.
Ja to robię tak że skupiam się na chwili obecnej myśląc o tym co widzę, bez błądzenia myślami.

kiki333 · 20 lutego 2025, o 22:50

Potrzebuje rady...

Od lat walczę z nerwicą samemu.
Jedyne gdzie byłem to u psychologa jednak nie czuje się zadowolony z tej wizyty dlatego że bardzo dużo od lat czytam o nerwicy i praktycznie wszystko co mi powiedziała już wiedziałem wcześniej.
Praktykuje medytacje, staram się nie denerwować. Ćwiczę różne techniki oddechowe. Potrafię jako tako z tym żyć.

Niestety wiadomo z różnym skutkiem raz jest lepiej raz jest gorzej, gorzej gdy nie mam zajęć i głowa ma dużo czasu na myślenie.
Obecnie nerwica skupia się na sercu, błędnym kole myślowym, braku motywacji, drobne inne objawy somatyczne czasami w ogóle z sobą nie powiązane.
Zdecydowałem się gdzieś z tym chodzić.

Co polecacie?
Psycholog?
Czy psychiatra...
Jednak mam zaburzenia rytmu serca wynikające z zespołu Barlowa-wypadanie płatków zastawki mitralnej (potwierdzone) na które biorę betabloker który obniża tętno uspokaja trochę serce oraz jako skutek uboczny obniża ciśnienie, można to łączyć w ogóle z lekami od psychiatry?

Planowałem udać się do kardiologa powiedzieć o planie pójścia do psychiatry i dopiero iść do psychiatry już znając opinie kardiologa na ten temat.

Jak myślicie co najlepiej wybrać tak z Waszego doświadczenia?

bareten · 21 lutego 2025, o 08:36

Dziękuję kiki. Mam w sumie tak samo z psychologami. Na wizycie to ja mogę mówić a on słuchać, takie mam wrażenie. Potrafią powiedzieć dobrze robisz rób tak dalej.... Jednak po wyjściu od psychologa tak jak u Ciebie kiedy mam za dużo czasu i nic nie robi to głową daje czadu...

Ja biorę od x lat co prestarium 10+5 i cital SSRI i nic się nie dzieje, ale warto zawsze zapytać lekarza o możliwe interakcje, nawet się powinno.

Kiki, u Ciebie też wypranie z emocji przy nerwicy i odczuwasz ten niepokój czy to lęk wolno płynący np jak się próbujesz zrelaksować np obejrzeć film lub spokojnie usiąść? Też czujesz na codzien taka ogólna dezorientację, też czasem świadomie lub nie próbujesz szukać w swoim ciele jeśli chodzi o fizyczność jakichś nieprawidłowości? Ja cały czas kontroluje np czy brzuch mnie nie boli po ostatniej grypie żołądkowej.
Jak u Ciebie z orealnieniem,?

U mnie mam wrażenie że w tym epizodzie mam mniejsze dolegliwości ze strony DD i DP choć trwają cały czas. Za to więcej u mnie hipochondrii i skanowania własnego ciała co ciągle trzyma niepokój. W sensie kontrola oddechu, tego czy boli głowa czy nie, czy boli brzuch, czy może mam gorączkę, a może ciśnienie wywalone w kosmos...

Pozdrawiam Cie

bareten · 21 lutego 2025, o 08:58

Czasami po prostu nie wiem, czy to boli mnie głowa, czy jestem zmęczony i śpiący, czy może to dezorientacja przez nerwicę. A może wysokie ciśnienie i tak dziwnie się czuję? A jak nie to może to zawroty głowy? A może to po prostu ciągły niepokój daje takie uczucie? ... Bądź może odrealnienie? A może wszystko naraz?

Fakt taki, że na codzien po prostu człowiek się czuje cały czas inaczej niż przed nerwicą i niestety jeszcze to kontroluje, zdarza się lepszy czas ale przychodzą też te gorsze chwile...

Też tak macie?

bareten · 21 lutego 2025, o 09:24

bareten pisze: ↑
21 lutego 2025, o 08:58
Czasami po prostu nie wiem, czy to boli mnie głowa, czy jestem zmęczony i śpiący, czy może to dezorientacja przez nerwicę. A może wysokie ciśnienie i tak dziwnie się czuję? A jak nie to może to zawroty głowy? A może to po prostu ciągły niepokój daje takie uczucie? ... Bądź może odrealnienie? A może wszystko naraz?

Fakt taki, że na codzien po prostu człowiek się czuje cały czas inaczej niż przed nerwicą i niestety jeszcze to kontroluje, zdarza się lepszy czas ale przychodzą też te gorsze chwile...

Też tak macie?

Teraz kurcze grypa żołądkowa była i minęła a ja cały czas kontroluje czy nie mam biegunki, czy nie boli brzuch. Pewnie też od tego cały czas czuje że brzuch jest spięty. Pewnie bez nerwicy człowiek by nawet na to nie zwracał uwagi

drakan9 · 21 lutego 2025, o 09:40

Kurka jakiś błąd forum był i moją wczorajszą wypowiedz uwaliło.

Ogólnie tak jak napisali, trenowanie uważności to bycie tu i teraz, dzięki temu redukujemy stres oraz lęk, wyłączamy autopilota, na którym spędzamy większość wolnego czasu, ten właśnie autopilot idealnie współgra z nerwicą bo pomaga utrzymać ten patologiczny stan koła lęku. Kiedy zmniejszamy ilość tego autopilota czy to podczas mycia zębów/jedzenia/mycia się/spacerowania to nagle zaczynamy dostrzegać ile czasu odzyskujemy i jak nasz schemat myśli się zmienia.

Ogólnie sama uważność jest mocno przebadana (Chyba około 7k prac naukowych i ciągle to rośnie) materiałów na jej temat na necie jest od groma, chociaż ja sobie zakupiłem kurs-książkę za 30 parę zł "Mindfulness. Trening uważności" od Marka Williamsa

Co do samego działania tej techniki to tutaj liczy się regularność to nie jest coś co możemy sobie zastosować raz na jakiś czas, tylko tutaj trzeba nad tym codziennie pracować, chociaż z każdym kolejnym tygodniem wchodzi nam to w coraz większy nawyk

drakan9 · 21 lutego 2025, o 09:41

bareten pisze: ↑
21 lutego 2025, o 08:58
Czasami po prostu nie wiem, czy to boli mnie głowa, czy jestem zmęczony i śpiący, czy może to dezorientacja przez nerwicę. A może wysokie ciśnienie i tak dziwnie się czuję? A jak nie to może to zawroty głowy? A może to po prostu ciągły niepokój daje takie uczucie? ... Bądź może odrealnienie? A może wszystko naraz?

Fakt taki, że na codzien po prostu człowiek się czuje cały czas inaczej niż przed nerwicą i niestety jeszcze to kontroluje, zdarza się lepszy czas ale przychodzą też te gorsze chwile...

Też tak macie?

Widzisz właśnie u ciebie by się to idealnie sprawdziło

Bo teraz siedzisz i marnujesz czas na analizowanie somatów a jakby tak się skupić na czymś innym?

Mnie od rana ćmi głowa, ale mam na to całkowicie wywalone, bo to albo znowu od pogody albo zakwasy karku po treningu ot taki urok bycia metopatą