bareten pisze: ↑

29 stycznia 2025, o 08:25

Ja myślę, że nasza głową sama potrafi pisać sobie scenariusze. Nie musisz oglądać żadnego filmu, żeby się obudzić i czuć coś nowego.

Dokładnie.
Ja już zauważyłem że objaw nerwicowy potrafi być z niczego.
Np... Ja siedzę oglądam film, jest ok i nagle poczuje ucisk w klatce, mimo to że tłumacze swojej głowie że to nic takiego to zaczyna się robić duszno, tętno przyśpiesza, czuje niepokój i lęk.
Miałem to już setki razy a zawsze ciężko to ogarnąć w głowie.

A macie problemy ze snem? Zasypianiem?
Ja na początku nerwicy miałem mega problem, spałem po dwie godziny, teraz już zdarza się to sporadycznie.

Hej kiki. Ja na samym początku miałem duże problemy z wybudzaniem się. Każdej nocy budziłem się po pięć sześć razy, ale to było na tej zasadzie że obudziłem się i dalej do spania. Po w jakimś czasie zacząłem mniej się wybudzać, ale za to zacząłem mieć problemy z zasypianiem. Kręciłem się godzinę żeby zasnąć, ale w nocy wstawałem już tylko raz albo dwa. Teraz po półtora miesiąca zasypiam szybko i w nocy nie wstaje. Do tego zauważyłem że od kilku dni zaczynają się pojawiać u mnie sny, wcześniej przez miesiąc chyba ani razu w nocy nic mi się nie śniło. Dziwne, ale tak jest.

W ogóle mam wrażenie że te objawy tak rotują, że masakra. W sercu i w klatce nie kłuje mnie już od dłuższego czasu, głowa całkiem przestała boleć, ale za to pojawiły się inne gadżety. Jakby to gówno było co najmniej inteligentne i nie chciało dać o sobie zapomnieć.

Ja mam do was pytanie z mojej strony.
Od przedwczoraj mam obiaw kręcenia się w głowie. Nie jest to stałe uczucie. Byłem w pracy i nagle poczułem że zaczynam się lekko kręcić w głowie, po paru minutach minęło. Wczoraj wieczorem to samo - pół godzinki minęło. Dzisiaj leżę w łóżku otwieram oczy i też czuję że delikatnie wszystko faluje. Wyszedłem zapalić jak tak stałem to też czułem taki lekki stan nieważkości. Czy u was też zdarzają się takie rzeczy? Porównać to mogę do tego jakbym wrócił z zakrapianej imprezy, poszedł spać na kilka godzin i wstał z łóżka jeszcze w lekkim stanie upojenia. Wiem że to na pewno od nerwicy, ale tak jak mówi kiki nie da się tego w 100% ogarnąć głową. Zawsze zostaje ta nutka niepewności i pytania ile ten objaw będzie trwał.

Mam do Was pytanie: czy atak paniki musi występować z szybkim biciem serca i skupianiem na tym, że za chwilę będę miał zawał? Każdy który do tej pory miałem to na tym się skupiał, ale można powiedzieć, że przestałem się go bać.

Wczoraj tak jak pisałem wcześniej takie uczucie dziwne jakbyście mieli za chwilę się wywrócić, jakby równowaga była zachwiana (ale się nie wywracacie), nogi stają się miększe, zwracacie uwagę na każdy krok. No i pojawia się wtedy strach i mocne skupienie nad każdym krokiem, aby tylko dojść do domu. W domu się uspokoiło. Czy to również mógł być atak paniki ?

Mroczna.Krolowa pisze: ↑

28 kwietnia 2024, o 16:31

Polly pisze: ↑

28 kwietnia 2024, o 16:00

Polly pisze: ↑

28 kwietnia 2024, o 12:40

Czad, lekarze nie znają takiej choroby. Skąd my to znamy... Może kup sobie taki balon do dmuchania nosem. Usprawnia działanie trąbki. Odblokowuje i ćwiczy a przede wszystkim wyrównuje cisnienie.

Jest ona opisana w literaturze medycznej, ale przyczyny nie są znane. To coś jak skurcze mięśnia tylko w uchu dlatego 'robi' dźwięk. Przeszłam przez to MRI głowy, nadanie słuchu, nosogardla, ucha i nic. Zaczęłam sobie wkręcać choroby neurologiczne, ale postanowiłam nie sprawdzać. Właśnie mam zaostrzenie i zastanawiam się dlaczego mam to od tygodnia codziennie?
Chyba spróbuję ten otovent, chociaż trąbki niby zdrowe.

Halo, można priv? Mam podobnie chciałbym podpytać

morpheusfp pisze: ↑

29 stycznia 2025, o 09:27

Mam do Was pytanie: czy atak paniki musi występować z szybkim biciem serca i skupianiem na tym, że za chwilę będę miał zawał? Każdy który do tej pory miałem to na tym się skupiał, ale można powiedzieć, że przestałem się go bać.

Wczoraj tak jak pisałem wcześniej takie uczucie dziwne jakbyście mieli za chwilę się wywrócić, jakby równowaga była zachwiana (ale się nie wywracacie), nogi stają się miększe, zwracacie uwagę na każdy krok. No i pojawia się wtedy strach i mocne skupienie nad każdym krokiem, aby tylko dojść do domu. W domu się uspokoiło. Czy to również mógł być atak paniki ?

Nie musi, zasadniczo atak sie skupia na tym czego się aktualnie boisz i o czym myślisz

Mroczna.Krolowa pisze: ↑

27 kwietnia 2024, o 21:13

Polly pisze: ↑

27 kwietnia 2024, o 20:45

Mroczna.krolowa
widzisz sama to zaburzenia lękowe. Lek wyłącza przedłużające się powoli płynące lęki które nie trwają chwilę. To cholerstwo potrafi ciągnąć się miesiącami. Nie masz więc chorób nieuleczalnych chyba że nerwicę uznamy za dar na całe życie.

Z częścią się zgadzam, ale moje cholerne ucho jest chyba chore na coś mega rzadkiego -mioklonie ucha środkowego, nikt tego w Polsce nie leczy, a lekarze pukają się głowę kiedy mówię że czuje ruch błony bębenkowej w uchu oraz go słyszę. Od tego zaczęła się moje kolejna hipochondria. Najpierw bałam się w związku z tym guza mózgu, potem raka nosogardla bo też chwilę obstawiałam, że ucho może klika od trąbki słuchowej, ale po fiberoskopi też okazałam się zdrowa. Brak diagnozy spowodował kaskadę kolejnych objawów już typowo nerwicowych jak drętwienie, drganie itd...

Ja mam to samo trzymało dwa tygodnie, puściło na trzy i znowu wróciło po schyleniu się, każdy laryngolog mówi że nic nie jest nie tak z uchem, badania dobre. A mam takie drgania i wibracje w uchu jak mrugam albo np podciągam nos do góry jakby jakiś mięsień albo nerw, udało Ci się coś z tym zrobić? Na codzień bardzo mnie to irytuje, tym bardziej ze znowu wróciło a miałem to za sobą. Jak jesteś to napisz, fajnie pogadać z kimś kto ma podobnie bo ciężko kogoś z tym znaleźć

bareten pisze: ↑

29 stycznia 2025, o 09:20

Ja mam do was pytanie z mojej strony.
Od przedwczoraj mam obiaw kręcenia się w głowie. Nie jest to stałe uczucie. Byłem w pracy i nagle poczułem że zaczynam się lekko kręcić w głowie, po paru minutach minęło. Wczoraj wieczorem to samo - pół godzinki minęło. Dzisiaj leżę w łóżku otwieram oczy i też czuję że delikatnie wszystko faluje. Wyszedłem zapalić jak tak stałem to też czułem taki lekki stan nieważkości. Czy u was też zdarzają się takie rzeczy? Porównać to mogę do tego jakbym wrócił z zakrapianej imprezy, poszedł spać na kilka godzin i wstał z łóżka jeszcze w lekkim stanie upojenia. Wiem że to na pewno od nerwicy, ale tak jak mówi kiki nie da się tego w 100% ogarnąć głową. Zawsze zostaje ta nutka niepewności i pytania ile ten objaw będzie trwał.

Miałem taki objaw. Dalej w sumie mi się zdarza, że np stoję i zakręci mi się w głowie idąc wydaje mi się że jestem na granicy zataczania się...
Teraz zdarza się to mega rzadko ale dawniej gdy się na tym skupiałem miałem tak całymi dniami, cały czas uczucie jakbym był lekko pijany, niepewny chód.

No dobra, czyli raczej typowe. W sumie x lat temu chyba też tak miałem. Czytam dwoje posty i pisałem, że tak się kręciło że schodząc schodami trzymałem się ścian.

bareten pisze: ↑

29 stycznia 2025, o 12:29

No dobra, czyli raczej typowe. W sumie x lat temu chyba też tak miałem. Czytam dwoje posty i pisałem, że tak się kręciło że schodząc schodami trzymałem się ścian.

Ja wlansie też ostanio wracam do swoich pierwszych postów i widzę że nerwica robi ze mną to co 8 lat temu

Daj spokój. Ja tak czytam i wiesz co jest najlepsze? Mam dokładnie te same odczucia co w 2013r. Nawet te same myśli, ta sama kolejność objawów. Tak samo się zaczynało. Tak samo poukładane chronologicznie Jestem w szoku, jakby mózg był dosłownie zaprogramowany.

Jedno co pociesza że wtedy przeszło to i teraz przejdzie.

bareten pisze: ↑

29 stycznia 2025, o 14:19

Daj spokój. Ja tak czytam i wiesz co jest najlepsze? Mam dokładnie te same odczucia co w 2013r. Nawet te same myśli, ta sama kolejność objawów. Tak samo się zaczynało. Tak samo poukładane chronologicznie Jestem w szoku, jakby mózg był dosłownie zaprogramowany.

Jedno co pociesza że wtedy przeszło to i teraz przejdzie.

U mnie to samo.po prostu kryzys który przeszedł i minie.

Może już na następny raz się uodpornimy.

Choć ja wiem że wszystko brzmi jak kiedyś, wygląda tak samo to sobie myślę. A jak wtedy byłem bardziej odporny, a może inne leki a może coś. A może teraz będzie trwało dużo dłużej... Wiesz jak jest, chora głowa

Po prostu jak się człowiek w to wpakuje bo trzeba przyznać że sam sie do tego stopniowo doprowadza trzeba przejść swoje i tyle.Trzeba czasu żeby ponownie wejść na dobre tory..Tak jak piszesz pocieszające jest to że to minie i będzie uśmiech na buźce i o następne doświadczenie będziemy madrzejsi.Ja to wiem

morpheusfp pisze: ↑

29 stycznia 2025, o 09:09

Cześć.

Czy ktoś z Was miał tak kiedyś, że idziecie sobie normalnie na spacer, rozmawiacie z kimś i nagle przychodzi takie uczucie dziwne jakbyście mieli za chwilę się wywrócić, jakby równowaga była zachwiana (ale się nie wywracacie), nogi stają się miększe, zwracacie uwagę na każdy krok.
Ja tak miałem wczoraj, że zacząłem to odczuwać jak z żoną weszliśmy na tematy typu: panuje grypa, trzeba uważać, ktoś gdzieś miał problemy ze zdrowiem bo nie leczył zębów itp.

Ja tak mam codziennie z 20 albo i więcej razy ale nigdy nie spadłem i wiem że nie upadnie ale i tak mnie straszy

Tak, ja miałem 9 lat spokoju. Ale teraz będąc w zaburzeniu myślę nad swoim życiem i uświadamiam sobie, że to wcale nie było te 9 lat spokoju. Były sygnały, tylko wtedy będąc "zdrowym" człowiek nie uważał tego za zachowania związane z nerwicą...
W 2022 r np choć czułem się mega to jak zaczęła się wojna na Ukrainie potrafiłem wstawać w nocy żeby odpalić wp i sprawdzić czy nas już czasem ruskie nie zaatakowały. W dzień co chwila sprawdzałem wiadomości, czy jakaś elektrownia nie wybuchła czy coś. Teraz dopiero dostrzegam, że to przecież nie są normalne zachowania, choć określam tamten okres jako spokojny... Niestety to wszystko się w nas gromadzi latami, aż w końcu czara się przeleje i w końcu przysłowiowa bomba musi wypier...ic

Kiedyś mi psychiatra to fajnie wytłumaczył. Mówi że naszą głowę można porównać do baterii. Ładujemy ją, ale w końcu się zapełnia i musi gdzieś znaleźć ujście. No i u nas te ujście emocji to właśnie jakiś atak paniki, a po nim nerwica.