Cześć, to mój pierwszy post tutaj Czytam od kilku dni, ale zdecydowałam się odezwać po dzisiejszej wizycie u neurologa, który stwierdził, że wszystko jest ok i przepisał leki na depresję.
Na nerwicę cierpię od lat, ale od miesiąca objawy stają się nie do zniesienia. Drętwienia, mrowienia, brak czucia w kończynach i twarzy, do tego stopnia, że boję się, że się przewrócę, bo momentami zupełnie nie czuję ciała. Dziwne bóle stawów, mięśni, napięcie szyi, mam wrażenie, że zupełnie już nie potrafię się wyluzować. Ból głowy, uczucie oderwania od rzeczywistości, boję się, że powiem coś głupiego. Właśnie - nieustanny lęk, przed wszystkim. Nawet przed braniem leków, bo przeczytam ulotkę i mam wszystkie możliwe skutki uboczne. Byłam pełną życia dziewczyną, mądrą, atrakcyjną, jestem po 3 kierunkach studiów, a teraz z trudem umiem się skupić na tekście książki. O ile w ogóle coś czytam, bo wszelkie aktywności zostawiłam. Mam poczucie, że utknęłam, miałam tyle planów, a teraz moje życie można nazwać funkcjonowaniem i to coraz gorszym. Mimo wszystko - gdzieś w tym wszystkim odzywa się "stara ja" i nadzieja, że z tego wyjdę i dlatego proszę tu o dobre słowo, że z tym można wygrać Myślałam jeszcze, czy nie zrobić testów na boleriozę, ale tych objawów jest tyle i pojawiły się tak nagle, że chyba nie ma sensu już zrzucać winy na wszystkie możliwe choroby.
Jak uwierzyć, że to wszystko powoduje moja głowa, a nie jakaś tajemnicza choroba...

Cześć, czy jest możliwość wyszukania użytkowników z danego regionu ? Pozdrawiam

magdale_a, funkcjonujesz normalnie, czy objawy nie pozwalają Ci pracować? Leki już kiedyś brałaś, czy to będą pierwsze?

Teoretycznie normalnie, ale jest coraz trudniej. Pracuję, chciałabym zmienić pracę, ale mam jakąś blokadę, generalnie przed zmianami. Zresztą, poza pracą zrezygnowałam praktycznie ze wszystkiego. Nie mam siły wyjść do ludzi, ubrać się, umalować, rozmawiać. Ze strachu przed nagłym nasileniem objawów coraz więcej czasu spędzam w domu. Niedawno przerwałam terapię i nie wiem, czy ten wysyp objawów nie jest tym wywołany. Nigdy nie brałam leków, cały czas uważałam, że poradzę sobie sama.
Dopiero teraz, jak czytam co piszę, to dociera do mnie tym bardziej, jak to od jakiegoś czasu wygląda.

Mnie ostatnio dokuczają częściej jakoś takie jakby duszności, uciski w klatce, kłucia w okolicy mostka takie nieprzyjemne bardzo ;/.

jacobsen pisze: ↑

12 lipca 2022, o 14:25

lukaszz pisze: ↑

11 lipca 2022, o 13:04

PiotrK pisze: ↑

9 lipca 2022, o 12:43

I dupa, nakrecilem sie ze mam problem z cisnieniem. Jak siedze na kanapie czy leze jest ok. Wstaje to jest slabo chwile. 5 przysiadow i musze postac trzymajac sie cEgos. Jak chodE to "płynę". W sumie mam tak juz dlugo ale mam juz chyba dosyc.

Miałem to samo dobry rok (z przerwami). Skończ się kontrolować. Przeszło jak zająłem się życiem, a nie samym sobą. Głowa do góry

To jest chyba standard nerwicowy. Ja przez ten objaw spędziłam rok w łóżku wychodząc tylko do pracy. Nie polecam przykuwania się do łóżka, bo później wstać będzie coraz ciężej. Życie jest takie krótkie,a my je marnujemy nakręcając się.
Łukasz, Ty opisywałem hdzies może swoją droge od zaburzenia po zajęcie się życiem ? Chętnie bym poczytała

No nic, wczoraj byłem u lekarza i dziś na badania krwi, raz że mam juz dosyć tego zmęczenia i zawrotów przy wstawaniu, dwa ze konczy mi sie ubezpieczenie. Dziś od rana masakra, problemy z oddychaniem, ból łydek od chodzenia, ledwo doszedlem do punktu pobrań. Mam sibo i jestem po 2 tygodniach antybiotykow + zlapalem jeszcze kleszczunia i 3 tydzien na kolejnych antybiotykach wiec mam rozkminę czy to nie anemia od problemow z wchlanianiem. Jak nic nie wyjdzie z badań to trzeba bedzie sie przeprosić z nerwica...

Witam
Od pewnego czasu biorę 10 mg escitilu i gdzieś przeczytałam że antydepresanty mogą powodować to że przestanie się kochać bo zmieniają na tyle chemię w mózgu. Czy to prawda? Mam chłopaka i kocham go ale boje się że mogłabym przestać przez leki już miałam lęki z tym że go nie kocham. Czy takie coś jest możliwe po antydepresantach bo libido wiem że się obniża ale czy można przestać kochać przez lek?

Cześć, czy ktoś że stresu ma niespokojne nogi? Głównie w nocy i w pracy czasami. taka osoba chęć przebierania nogami/ ruszania nimi/zmieniania pozycji

Słuchajcie od dwóch tygodni moje mięśnie płatają mi figle. Najpierw w parze z głową, ale ją już ujarzmilam rezonansem i objawy z jej strony ustały. Teraz mam problem z mięśniami, że są zmęczone, mam opory przy poruszaniu rękami i nogami, mięśnie drżą. Nawet plecy jakoś inaczej się zachowują. Jak trzymam w rękach np butelkę z wodą to mam wrażenie , że ja zaraz upuszczę. Przez nerwy ostatnio schudłam 5 kg ale czy te mięśnie też mogą być od nerwów?

Cześć, Anika.
Mam ostatnio całkiem podobnie z mięśniami, mam wrażenie, że nie utrzymam przedmiotu, że np. nie trafię torebką od herbaty do kubka, tak jakby moje mięśnie, kończyny miały robić to co one chcą a nie to co ja chcę.
Właśnie weszłam tutaj o tym napisać, ale mnie ubiegłaś mam w zasadzie to samo.
Oprócz tego mam mega mgłę mózgową, problemy z pamięcią, koncentracją, idę po coś i nie pamiętam po co, w sklepie w ogóle nie wiem po co przyszłam chodzę bez celu, mimo listy, jakoś nie umiem ogarnąć co po kolei itd.
Kiedyś już miałam taki etap, myślę, że teraz to się nasiliło, bo mam ostatnio sporo stresów, mniej sypiam, bo maluch na pokładzie i mam wrażenie, że jak mój mózg nie może się zregenerować, nie ma kiedy, to potem to wszystko się nasila.
Chętnie poczytam czy ktoś też tak miewa i jak sobie z tym radzi. Ja powtarzam sobie, że to minie, że to normalne, że jestem przemęczona, że potrzebny mi czas i żebym się od siebie odwaliła, bo póki co jestem krok przed nerwicą

Anika83 pisze: ↑

14 lipca 2022, o 12:02

Słuchajcie od dwóch tygodni moje mięśnie płatają mi figle. Najpierw w parze z głową, ale ją już ujarzmilam rezonansem i objawy z jej strony ustały. Teraz mam problem z mięśniami, że są zmęczone, mam opory przy poruszaniu rękami i nogami, mięśnie drżą. Nawet plecy jakoś inaczej się zachowują. Jak trzymam w rękach np butelkę z wodą to mam wrażenie , że ja zaraz upuszczę. Przez nerwy ostatnio schudłam 5 kg ale czy te mięśnie też mogą być od nerwów?

Tak mogą być od zaburzenia. Ja w najlepszych momentach czułam się jakbym cała była obolała i nie miałam siły nogi podnieść (dosłownie potykałam się o każdy kamień).

Pralkadoprania pisze: ↑

14 lipca 2022, o 10:35

Witam
Od pewnego czasu biorę 10 mg escitilu i gdzieś przeczytałam że antydepresanty mogą powodować to że przestanie się kochać bo zmieniają na tyle chemię w mózgu. Czy to prawda? Mam chłopaka i kocham go ale boje się że mogłabym przestać przez leki już miałam lęki z tym że go nie kocham. Czy takie coś jest możliwe po antydepresantach bo libido wiem że się obniża ale czy można przestać kochać przez lek?

Nie, daj sobie spokój z takim myśleniem. To nie są leki zmieniające człowieka, to są leki,które pomagają w produkcji seratoniny. Oczywiście jeśli się tak nakręcisz to pewnie tak będzie, ale nie przez esci tylko przez to, że się nakręcasz. Kochasz chłopaka i tabletka tego nie zmieni

lukaszz pisze: ↑

13 lipca 2022, o 11:15

jacobsen pisze: ↑

12 lipca 2022, o 14:25

Łukasz, Ty opisywałem hdzies może swoją droge od zaburzenia po zajęcie się życiem ? Chętnie bym poczytała

Wysłałem Ci PW, nie opublikowałem tego publicznie

Łukasz, podeślesz mi też?

Matka wariatka pisze: ↑

14 lipca 2022, o 12:37

Cześć, Anika.
Mam ostatnio całkiem podobnie z mięśniami, mam wrażenie, że nie utrzymam przedmiotu, że np. nie trafię torebką od herbaty do kubka, tak jakby moje mięśnie, kończyny miały robić to co one chcą a nie to co ja chcę.
Właśnie weszłam tutaj o tym napisać, ale mnie ubiegłaś mam w zasadzie to samo.
Oprócz tego mam mega mgłę mózgową, problemy z pamięcią, koncentracją, idę po coś i nie pamiętam po co, w sklepie w ogóle nie wiem po co przyszłam chodzę bez celu, mimo listy, jakoś nie umiem ogarnąć co po kolei itd.
Kiedyś już miałam taki etap, myślę, że teraz to się nasiliło, bo mam ostatnio sporo stresów, mniej sypiam, bo maluch na pokładzie i mam wrażenie, że jak mój mózg nie może się zregenerować, nie ma kiedy, to potem to wszystko się nasila.
Chętnie poczytam czy ktoś też tak miewa i jak sobie z tym radzi. Ja powtarzam sobie, że to minie, że to normalne, że jestem przemęczona, że potrzebny mi czas i żebym się od siebie odwaliła, bo póki co jestem krok przed nerwicą

Też mam malucha na pokładzie i czuję lęk wolnopłynący oraz stany depresyjne, ale to mam od 8 miesiąca ciąży i trwa do teraz. Czekam aż leki unormują moje emocje i wtedy będę działać z pracą nad sobą. Jak wyglądają Twoje dni? Bierzesz jakieś leki?

Anika83 pisze: ↑

14 lipca 2022, o 12:02

Słuchajcie od dwóch tygodni moje mięśnie płatają mi figle. Najpierw w parze z głową, ale ją już ujarzmilam rezonansem i objawy z jej strony ustały. Teraz mam problem z mięśniami, że są zmęczone, mam opory przy poruszaniu rękami i nogami, mięśnie drżą. Nawet plecy jakoś inaczej się zachowują. Jak trzymam w rękach np butelkę z wodą to mam wrażenie , że ja zaraz upuszczę. Przez nerwy ostatnio schudłam 5 kg ale czy te mięśnie też mogą być od nerwów?

Ja mam mega problem z mięśniami nóg. Czuje się jakby mi ktoś wyrywał mięśnie, są mega obolale, bol przypomina zakwas, po odstawieniu leków mega się wkrecilam, nie miałam chyba takiej wiedzy tylko w głowie że mam to w pompie i oleje jak będzie trzeba...nie udało sie, teraz mierze się ze wszystkim, staram się nie robić błędów które kiedyś robiłam tzn chodzę do pracy, wchodzę do sklepów, przeczekuje napady aż miną. I zauważyłam że po takich dniach kiedy tego lęku jest mega dużo i jest długi, kiedy napady paniki się zalewają ze sobą to właśnie jestem taka obolała jak po maratonie. Próbuje teraz ratować się elektrolitami bo może wypompowalam z siebie wszystko