ewa.119 pisze: ↑

6 grudnia 2023, o 21:37

Dziękuję z odpowiedź. Tak, byłam u ortopedy. Zrobiłam rezonans, wyszły jakieś drobiazgi ale nic strasznego. Szyjny jest w dużo gorszym stanie....Dostałam zalecenia ćwiczeń u fizjoterapeuty. Staram się chodzić, ale z różnym skutkiem.... Zauważyłam po prostu korelacje, że ten ból kregoslupa nasila się mocno w momencie, jak przychodzą te inne objawy .... oprocz kregoslupa msm dziwne dusznosci, uczucie nabrzmienia w brzuchu, gazy, burczenie, kolaranie serca..... Dużo tego, a najgorsze jest to uczucie strachu przed chorobą. Jestem pewna, że umieram. Nic mnie nie cieszy......straszne uczucie .....

Ewa, wiem co przeżywasz, bo jestem sama po chorobie i utrzymują mi się dalej duszności i męczliwość i tez sobie wyobrażam sobie choroby, umieranie itd.

Po pierwsze wszystkie objawy, które wymieniłaś są charakterystyczne dla zaburzeń lekowych: wszystkie problemy gastryczne, problemy z oddychaniem, wypisz wymaluj.

Ten ból z kręgosłupa nasila się, bo sama to w pewien sposob wywołujesz (ja robię tak samo). Coś cię zaboli, jest jakiś objaw, zaczynasz skupiać się na nim i on zaczyna jeszcze mocniej dokuczać, bo denerwujesz się, co Ci się dzieje. Potem nagle zaboli Cię minimalnie coś innego, ale twoja uwaga tez zaczyna się na tym skupiać i odczuwasz to coraz bardziej.

Łatwo się mówi, żeby się nie wkręcać, a sama teraz to przeżywam.

Jeśli chodzi o kręgosłup, ja tez mam różne skrzywienia itd. i najlepsze co możesz zrobić, to wlasnie ćwiczyć i wzmacniać mięśnie szyi (fajne jest np. Leżąco wciskanie głowy w podłogę przez kilka sekund w różnych wariantach, leżąc na plecach a potem na brzuchu, można znaleźć na yt).

Ja tez mam problem z szyjnym między innymi, jak go przeciąże i mnie boli, to np. Zaczyna mnie migrena łapać i jest mi niedobrze.

Wiem, ze łatwo się mówi, ale powinnaś nie zwracać uwagi na objawy, bo twoje są bardzo typowe, które występują przy dużym napięciu psychicznym. A o kręgosłup powinnaś zadbać i jak go wzmocnisz, to będzie mniej bolał i nie będziesz się denerwować, ze coś ci się dzieje.

Siema mam dziwne mysli i problem ostatnio, mocne depresyjne mysli i dni, odkad jestem za granicą w sumie juz trzeci miesiąc, czuje sie wyobcowany, a warunki mam spoko, ale tak inaczej niz u siebie, duzo mysli typu ze moze sie otworzyłem na zbyt wiele bodżców, czy sobie poradze jak wroce zeby sie przyzwyczaic i sens istnienia i tej rutyny praca dom praca dom, wiadomo ze kasa lepsza itd ale takie mega smutne dni aż jestem napawany lękiem, moze ktos cos doradzic w takich sytuacjach bo nie moge sobie z tym poradzic a tak jak mowie mam dobre warunki i ukochana dziewczyne obok, skąd to wszystko sie bierze w głowie i taki syf? dodam ze za tydzien wracam na swieta ale im blizej jestem tego tym wieksza ekscytacja ktora mi powieksza lęk

Patro1995 pisze: ↑

10 grudnia 2023, o 21:41

Siema mam dziwne mysli i problem ostatnio, mocne depresyjne mysli i dni, odkad jestem za granicą w sumie juz trzeci miesiąc, czuje sie wyobcowany, a warunki mam spoko, ale tak inaczej niz u siebie, duzo mysli typu ze moze sie otworzyłem na zbyt wiele bodżców, czy sobie poradze jak wroce zeby sie przyzwyczaic i sens istnienia i tej rutyny praca dom praca dom, wiadomo ze kasa lepsza itd ale takie mega smutne dni aż jestem napawany lękiem, moze ktos cos doradzic w takich sytuacjach bo nie moge sobie z tym poradzic a tak jak mowie mam dobre warunki i ukochana dziewczyne obok, skąd to wszystko sie bierze w głowie i taki syf? dodam ze za tydzien wracam na swieta ale im blizej jestem tego tym wieksza ekscytacja ktora mi powieksza lęk

Wysłałam kiedyś wiadomosc priv, masz może w skrzynce?

og220 pisze: ↑

10 grudnia 2023, o 21:57

Patro1995 pisze: ↑

10 grudnia 2023, o 21:41

Siema mam dziwne mysli i problem ostatnio, mocne depresyjne mysli i dni, odkad jestem za granicą w sumie juz trzeci miesiąc, czuje sie wyobcowany, a warunki mam spoko, ale tak inaczej niz u siebie, duzo mysli typu ze moze sie otworzyłem na zbyt wiele bodżców, czy sobie poradze jak wroce zeby sie przyzwyczaic i sens istnienia i tej rutyny praca dom praca dom, wiadomo ze kasa lepsza itd ale takie mega smutne dni aż jestem napawany lękiem, moze ktos cos doradzic w takich sytuacjach bo nie moge sobie z tym poradzic a tak jak mowie mam dobre warunki i ukochana dziewczyne obok, skąd to wszystko sie bierze w głowie i taki syf? dodam ze za tydzien wracam na swieta ale im blizej jestem tego tym wieksza ekscytacja ktora mi powieksza lęk

Wysłałam kiedyś wiadomosc priv, masz może w skrzynce?

Nie mam właśnie

Smutek, żal i roztargnienie brak chęci życia aktywności do tego wszystkiego problemy na głowie którym trzeba sprostać plus nerwy z byle powodu - codzienność

@ogg220 dziękuję za słowa wsparcia. Odrobinę lżej mi się zrobiło, bo przez ostatnie kilka dni już sobie zdiagnozowałam wszystkie choroby świata. Rak na pierwszym miejscu, no może niewydolnosc nerek (bol krzyza)... Walczę każdego dnia. Próbuję odegnać myśli. Ehhhh, nie wiem już co robić. Nic mi się nie chce, nie cieszą mnie nadchodzące święta w ogóle. Powiem więcej, już bym chciała żeby się skończyły. Wiem, to straszne.....Walczę ze sobą żeby wstać z łóżka. Aktualnie pozostał bol krzyża/ lędżwi/ sama nie wiem czego i mdlosci...czasem ból szyi. A jak u Ciebie? Mam nadzieję, że wszystko się układa i choroba nie daje się we znaki .....

ewa.119 pisze: ↑

13 grudnia 2023, o 20:23

@ogg220 dziękuję za słowa wsparcia. Odrobinę lżej mi się zrobiło, bo przez ostatnie kilka dni już sobie zdiagnozowałam wszystkie choroby świata. Rak na pierwszym miejscu, no może niewydolnosc nerek (bol krzyza)... Walczę każdego dnia. Próbuję odegnać myśli. Ehhhh, nie wiem już co robić. Nic mi się nie chce, nie cieszą mnie nadchodzące święta w ogóle. Powiem więcej, już bym chciała żeby się skończyły. Wiem, to straszne.....Walczę ze sobą żeby wstać z łóżka. Aktualnie pozostał bol krzyża/ lędżwi/ sama nie wiem czego i mdlosci...czasem ból szyi. A jak u Ciebie? Mam nadzieję, że wszystko się układa i choroba nie daje się we znaki .....

Cześć Ewa,

Rozumiem, ja też zero przyjemności z świąt. Zrobiłam wszystkie możliwe badania i poszłam do dobrego pulmonologa we wtorek. Jestem czysta na płucach itd. Lekarz stwierdził, że przeszłam przez nową odmianę covida, bo dla niej typowe są bóle miedzyzebrami (już w sumie mi się skończyły) + uczucie ciężkości klatki. Zalecił odpoczynek na następne 2-3 tygodnie i chcial dać nawet L4. No i niepotrzebnie brałam antybiotyk, który jeszcze bardziej mnie osłabił wtedy.
A co zrobiłam głupia ja…. Ogólnie od weekendu znowu zaczęło mnie pobolewac gardło, bo wiadomo przy takim stresie i osłabieniu łatwo znowu podłapac infekcje. Pojechałam na psychoterapię po pracy, a dojeżdżam tam 2 h do rodzinnej miejscowości. Byłam wyczerpana, ledwo się na terapie dostałam taksówkami. Po terapii byłam tak słaba, ze stwierdziłam, ze nie wracam, bo nie mam siły i zostałam u rodziny. I oczywiście zamiast wypocząć w nocy, miałam okropne lęki (mimo wzięcia hydroksyzyny) i praktycznie wgl nie spałam. Rano byłam jak wrak człowieka. No i gardło boli jeszcze bardziej.
Za 2 h mam konsultacje z psychiatra i mam nadzieje, ze dostanę coś na spanie.
Ogólnie moim problemem jest to, że na zmęczenie/osłabienie chorobami reaguję stanem lękowym i wyczerpuje się do końca przez to jeszcze bardziej. Wiem, ze muszę wypoczywać, ale po prostu ten lęk przychodzi i boje się, ze będę coraz bardziej chora itd. wiem, że to błędne koło, bo w taki sposob nie wyzdrowieje i nie zregeneruje organizmu. Tylko sobie szkodzę….
Może teraz będzie trochę lepiej, dostanę leki, będę się wysypiać + jestem u rodzicow, nie sama, więc może czuje się bardziej bezpiecznie.

Hej.
Znowu mam kiepski czas. 6 dni temu odstawiłem Pralex i wszystko było okej przez 4 dni. Żadnych objawów. Od 2 dni znowu jest gorzej. Kłucie w sercu, ucisk z lewej strony klatki piersiowej. Mrowienie w okolicach skroni (teraz z prawej strony, a nie z obu). Złe samopoczucie, brak sił (mimo, że dzisiaj spałem 11h ). Bicie serca 90+. Dzisiaj rano dowiedziałem się, że mój znajomy ma złośliwego raka jelita. Ma 31 lat i 3 letnią córkę. Ja mam 32 lata i też małe dziecko. Pewnie to też mi nie pomogło.
Znowu myślę o innych chorobach niż nerwica: stwardnienie rozsiane, neuroborelioza, rąk w okolicach brzucha lub mój powracający guz mózgu.
Nie mam już sił. Dlaczego ta nerwica tak wraca... 5 dni okej, 5 dni złe. Ehh.
Pozdrawiam,
Michał

Jej wszystkim widzę ze każdy z was tu przechodzi swój zły dziś mnie tez niestety dopadł… zachorowałam na covida i przez bol gardła który mi dolegało przy jedzeniu wymówiłam siebie raka przełyku chociaz podobno ten rak rozwija się długo a w maju miałam gastroskopię wiec ratuje się ta myślą ze przecież by coś już było… Gardło przestaje bolec a mi nerwica zaczyna się rozkręcać… Czy wy tez tak macie ze objawy z innych chorob i tak są dla was tylko tym dziadowskim rakiem…

Niestety, ale zazwyczaj tak. Miałem już raka trzustki, jelita, płuc....

No właśnie najgorsze jest to ze ja zwykle przeziębienie biorę za jakiegoś raka i nie jest mi nikt w stanie wytłumaczyć ze coś zlapalam bo napewno to nie to… A jak przechodzi do piętro sobie myśle może faktycznie zwykle przeziębienie po co ja się tak stresowałam….

Dla mnie najtrudniej jest przyjąć do świadomości, że nerwica przychodzi cyklicznie. Parę dni okej, parę dni źle. Już myślę, że sobie poszła, a tu klops. Pocieszam się tym, że mnogość objawów (parestezje twarzy, kłucie, ucisk w klatce piersiowej, uczucie ciśnienia w nosie, pulsowanie w splocie słonecznym, pulsowanie w dłoni) raczej ciężko byłoby powiązać z jedną konkretną choroba co przemawia za nerwicą.
Życzę wytrwałości.

Będzie dobrze

Dzięki

w maju odstawiłem leki bo czułem się świetnie, wcześniej moje życie to był ciągły strach i lęk przed wyjsciem z domu. Wróciłem do sportu, zacząłem się spotykać z ludźmi, wychodzić na wydarzenia typu wesela, chodzic na randki - ogólnie moje życie nabrało kolorytu. Od września około pojawiło się sporo stresorów, z czego jeden taki, że przez 2 tyg myslalem o jednym wydarzeniu codziennie 3/4 dnia. Wigilia firmowa. Pojechałem, na siłę, mocno postresowany - było świetnie, bawiłem sie naprawdę dobrze i nie było czego sie bac. Ale za duzo wypilem i na nastepnym dzien mialem kaca i atak paniki w pociągu - od srody po 2-3 ataki paniki i powrót na leki. Żalę się bo są momenty, ze nie mogę wytrzymać, ale wierzę, że z powrotem będzie dobrze.