Witam,
Od jakiegoś czasu mam wiele z objawów opisywanych przez was... odrealnienia, poczucie obcosci wlasniego ciala, mysli natretnych dotyczacych sensu istnienia, wrazenie, że ja to nie ja, że świat nie jest prawdziwy itd. Poza tym mialam też wiele fizycznych objawów, jak duszności, kolatanie serca, trudności z oddychaniem itd, itp. nie mogę się skupić na niczym, nic mnie nie interesuje... jestem tylko ja i moje mysli. Najgorsze jest to, że jestem mama i nie moge znieśc tego, że trace kontakt z dzieckiem, nie mogę się na nim skupić, nie mam sily na zabawę, nie poświęcam mu czasu, tylko zapadam się w ten swoj wewnetrzny, straszny świat myśli...
Bardzo cieszę się, że trafiłam na tę stronę! Myślałam już, że zwariowałam, że nie wyjdę z tego...nie umiem sobie jeszcze z tym radzić. Mam nadzieję, że dzięki Waszej pomocy poczuję się lepiej.
P.s. Lekarze diagnozowali moje przypadłości jako zaburzenia nerwicowe... mam nawet zapisane leki ale jeszcze nie zdecydowałam się brać... Mam nadzieję, że nie będę musiala.

Hey, witaj, proponuje poczytac artykuliki forumowe, moze posluchac nagrań, poszukać sobie jakiegoś psychologa i generalnie będzie okey

Witaj, tez jestem mamą z dd jakby co to służe pomocą i ( niestety) doświadczeniem

No coz, ja tez, tyle, ze moje dzieci sa juz ciut wieksze, ale w sumie wczesniejszy epizod DD mialam jak corka miala okolo roku

plusem dnia dzisiejszego jest to, że się zmusiłam do poszukania informacji w internecie, przez chwilę przestałam myśleć, że zwariowałam i że wiem,że nie jestem jedyna Dziękuję