Witaj Sebagorn. Głowa do góry. Ja często mam obniżoną samoocenę, czasami staram się łapać choć drobnych pozytywów i pracować nad sobą.

Nie było mnie tu 8 lat. Na szczęście nie ponizam już siebie jak kiedyś, chociaż samoocena nadal nie jest zbyt dobra. Teraz już nie pracuję na czarno przy maszynach rolniczych tylko w mini mrówce. Czasem to lepiej a czasem gorzej. Właściwie nic nie osiągnąłem w ostatnich latach i nadal towarzyszy mi depresja. Czasami bywało bardzo kiepsko. Ostatnio mało co i rzuciłbym pracę. Jedną rzuciłem bo się posypałem psychicznie. Brak mi nadzieji i wiary że mogę coś zmienić. Ostatnie dwa miesiące że strachu przed przyszłością próbuję się uczyć informatyki żeby kiedyś technika chociaż zrobić. Boję się że gdy stracę moich już starych rodziców to będę skończony. Mam już 37 lat i pół życia z depresją. Jak dotąd się nie zabiłem, więc może powinienem się jeszcze o coś postarać w życiu. Nie wiem czy mam jeszcze szansę. Jakąś może mam. Chciałbym kiedyś mieć pewniejszą sytuację zawodową i finansową żeby móc jeszcze adoptować psa a najlepiej dwa. Na razie sobie nie pozwolę bo się boję za bardzo tej odpowiedzialności materialnej za czyjeś życie.