Ja akurat mam coś takiego, że moja myślą natrętna jest to, że mogę stracić pracę. Mam ciągła presję w pracę na wyniki i nie potrafię zaakceptować tego że mogę popełniać błedy. Mój humor zależy od wyniku w pracy, takie mega uzależnienie swojej wartości od czynnika zawodowego (od tego jak mi pójdzie miesiąc).
Są to natrętne myśli, które mówią, że nie zrobię wyniku, że stracę pracę, że będę mało zarabiać, a przecież kredyt na mieszkanie itd..
Nie umiem sobie pozwolić na to żeby nie zrobić wyniki a co dopiero mało zarobić...
Ma ktoś może podobne myśli związane z przyszłością finansową?
To co zacząłem stosować, narazie 3 dni, ale widzę że mi pomaga, to pomysł z jednej z psychologicznych książek.
Coś jak poniżej
Myśl:(Stracisz pracę)
Ja: Dziękuję Ci umyśle za tą negatywną myśl. To tylko myśl.
Myśl: nie będziesz zarabiać
Ja: za tą myśl też Ci dziękuję.
Myśl: stracisz pracę i mało zarobisz
Ja: dziękuję za tą myśl.
Ma to za zadanie pokazać mi że to tylko myśli, żeby się z nimi nie utożsamiać. Że to jest tylko jeden wielki śmietnik. Dodatkowo mam się z tymi myślami oswoić i je zaakceptować. Że one poprostu są.
Ale np dzisiaj miałem takie rozważanie czy to dobrze, że ja dziękuję umysłowi za negatywne myśli? Czy czasem sobie nie pogaraszam? Do tej pory czułem, że mi to pomaga. No ale nerwica potrafi zaciągać w analizę
Czy może ktoś bardziej doświadczony mi podpowiedzieć że to jest właściwe? Książki, książkami... Ale praktyka mówi wiele