Hej mam pytanie.. czy jeśli widzi się u kogoś bliskiego problem dda to powinno się o tym mu mówić wprost? Albo może jak do tego podejść tematu skoro jest dla kogoś bardzo bolesny? W ogóle ktoś żyje z osobą z dda? Chodzi mi o to jak podejsc do problemu ogólnie jesli się go u kogoś widzi w taki sposób zeby go nie zranić..

Kim ta bliska osoba jest konkretnie?

Ogólnie ja nie jestem za etykietowaniem ludzi tego rodzaju terminami, bo DDA to wór tak przepastny, że zmieści się w nim i ten, kto być może wcale nie powinien.

DDA to pewnego rodzaju style określonego zachowywania się, z uwagi na pewne doświadczenia i emocjonalne blokady. Jeśli naprawdę widzisz coś co Cię martwi i widzisz, że bliska osoba się męczy z tego powodu. To nie musisz przecież mowić - "ejj jesteś dda idź po leki" ;p Tylko zwrócić uwagę na to zachowanie, zapytać czy się komuś dobrze z tym żyje itp.
Po prostu ewentualnie wykazać zainteresowanie i chęć wsparcia, a nie wystawiaćz miejsca skierowanie do specjalisty ;p