Ogłoszenia
➤ Pierwszy raz z zaburzeniem? >>>> Mechanizm zaburzeń
➤ Jeżeli szukasz Wiktora, to wejdź na stronę - emocjobranie.pl
➤ Usuwanie konta na forum - zobacz tutaj: jak usunąć konto?

Leki antydepresyjne

Tutaj natomiast zadać możemy ogólne pytanie związane z lekami.
Być może martwisz się uzależnieniem, zastanawiasz się czy warto je brać itp.
To właśnie możesz wyrazić tutaj.
Kretu20
Gość

5 maja 2015, o 14:32

No oczywiście że tak, bo mózg ma właściwości regenerujące. Zmieniasz swoje podejście do życia, stresów = zdrowiejesz. Twój mózg odpoczywa od lęku i stresu i po prostu sie regeneruje. Zresztą ktoś ma taki podpis "Mózg regeneruje się gdy przestajesz sie bać" Jak najbardziej zgadzam się z tym co napisał Wiktor, chodzi mi o regeneracje fizyczną. A że zmieniasz siebie i przestajesz go katować lękami z "dupy" to i lepiej funkcjonuje :)
Awatar użytkownika
mary36
Zarejestrowany Użytkownik
Posty: 86
Rejestracja: 18 marca 2015, o 16:47

5 maja 2015, o 15:01

Ja jestem właśnie na tym etapie, gdzie mój mózg pierwszy raz od dłuższego czasu zaczął pracować normalnie. Nawet sobie dzisiaj pomyślałam, że mam wrażenie jakby się zregenerował i odpoczął. Jest mi jakby lżej i nie ma takiego napięcia i niekomfortu w głowie. Zmiana nastawienia i myślenia, bo nie brałam leków nie licząc kilku dni na początku kiedy zażywałam afobam. Dlatego zgadzam się z @Victorem i @Kretu.
... jeśli nie potrafisz znieść mnie kiedy jestem najgorsza, to cholernie pewne, że nie zasługujesz na mnie, kiedy jestem najlepsza. MM
Divin
Gość

5 maja 2015, o 15:10

Gratuluję Mary!

Pamiętaj: działaj pomimo lęku, nie ograniczaj się tym a ewoluujesz mentalnie raz dwa :)

Powodzonka!
Awatar użytkownika
mary36
Zarejestrowany Użytkownik
Posty: 86
Rejestracja: 18 marca 2015, o 16:47

5 maja 2015, o 15:20

Mentalna ewolucja się zaczęła i nie mam zamiaru na tym kończyć. Dzięki @Kretu i @Divin :)
... jeśli nie potrafisz znieść mnie kiedy jestem najgorsza, to cholernie pewne, że nie zasługujesz na mnie, kiedy jestem najlepsza. MM
abelarda
Zarejestrowany Użytkownik
Posty: 155
Rejestracja: 6 maja 2014, o 20:25

5 maja 2015, o 17:07

Ja tak ogolnie to nie do konca zgadzam sie z takimi glownymi zalozeniami forum i osob ktore wychodza z zaburzen i opisuja to bo ja jestem zdania ze silnych zaburzen nie da sie chyba akceptowac. Moze ja nie umiem albo nie mam cierpliwosci ale wydaje mi sie ze sa male zaburzenia i duze.
Ale zgadzam sie na pewno co do lekow z tym co divin i kretu napisali- bralam leki czesto, raz bralam lek prawie dwa lata i bylo super ale wlasnie przestal po prostu dzialac zanim zaczelam go odstawiac od tamtej pory nie moge dobrac zadnego leku ktory by podzialal na mnie tak jak tamten. Cos pomagaja ale ogolnie to zle sie czuje i tak.
Zaczelam terapie ale ona tez cos sie wlecze i nie widze efektow.
Kretu20
Gość

5 maja 2015, o 17:12

Hej! A czytałaś historie Divina albo Victora? Albo Manfreda? :D Jesteś w stanie sobie poradzić uwierz mi.
Awatar użytkownika
nierealna
Ex Moderator
Posty: 1177
Rejestracja: 29 listopada 2013, o 14:22

5 maja 2015, o 17:13

Z tym może się i zgadzam, jeśli chodzi o stopień zaburzenia.
Zawsze sobie żartujemy z miesinią, że jest dd i DD, bo niektórzy mają jeden objaw, a niektórzy 20. Tak samo w nerwicy, ktoś może mieć myśli samobójcze, ktoś obawy o swoje zdrowie a jeszcze inna osoba wszystko na raz.

Ale w odburzaniu nie chodzi o licytowanie się nad objawami. Trzeba zaburzenie wciąć w garść, zebrać do kupy, nie rozdrabniać się na to jakie mam objawy, tylko działać. Nie stawiać na leki, które działają krótkofalowo, a po prostu żyć, nie wierzyć w to co głowa lękowo podpowiada, nie szarpać się z lękiem, z emocjami. Podejść do tego spokojnie i być cierpliwym. Zresztą, wszystkie rady są bardzo dokładnie opisane na forum :)
Ty­le ra­zy narze­kał na nor­malność i nudę w je­go życiu.
Te­raz od­dałby wszys­tko,żeby cho­ciaż przez chwilę poczuć ten spokój w otaczającym go świecie.


akceptacja + porzucenie kontroli + nastawienie normalnościowe = SUKCES ! ♥
bart26
Gość

5 maja 2015, o 17:17

Abelarda ale ja mam wrazenie ze ty masz podejscie takie ze leki mi pomagaly ok juz organizm sie przyzwyczail i szukam nowego bo wszystko wraca . Albo ide na terapie moze cos ona zmieni . Zmierzam do tego ze to ty masz to zmieniac nic innego . A zaburzenie moze byc slabe albo silne hmmn ja dochodze do wniosku ze moze byc bardziej nakrecone przez samego siebie lub mniej . Ja miewam juz kilku dniowe dni normalnosci . A w dni z zaslona nerwicowa mam hustawki ze a moze jednak jestem chory a za godzine jak zajme sie czyms i mysleno tym czy jestem chory to poprostu czyje wewnetrznie ze to bzdura . A za tym idzie przynajmniej u mnie jeszcze wieksze przyswiadczenie ze to zaburzenie umacniam ta akceptacje uczuciami nie slowami moze nad tym popracuj .
Kretu20
Gość

5 maja 2015, o 17:20

Ale to jej sie dziwisz? miała lęki poszła do psychiatry dostała leki od ręki. Tak wygląda obecnie lecznie. A że "leczenie" nerwicy nie na tym polega to niestety dzieje się jak sie dzieje. Nikt nic nie mówi o terapi o możliwościach odburzania masz lęki? paroxetyna i xanax.
abelarda
Zarejestrowany Użytkownik
Posty: 155
Rejestracja: 6 maja 2014, o 20:25

5 maja 2015, o 17:27

Tak w sumie jest do dzisiaj, moj lekarz dopiero niedawno powiedzial ze moge isc na terapie bo jednak leki swoje robia. W ogole to ja tak naprawde biore leki bo sie boje ze bedzie ze mna o wiele gorzej bo kiedys lekarz powiedzial mi ze bez lekow moge z domu nie wychodzic.
Wiem ze to glupie bo zawsze mozna wyjsc ale bez lekow to wogole sobie wkrecam ze stane sie wrakiem czlowieka.
Mam typowa nerwice lekowa i dd.
Kretu20
Gość

5 maja 2015, o 17:30

abelarda pisze:Tak w sumie jest do dzisiaj, moj lekarz dopiero niedawno powiedzial ze moge isc na terapie bo jednak leki swoje robia. W ogole to ja tak naprawde biore leki bo sie boje ze bedzie ze mna o wiele gorzej bo kiedys lekarz powiedzial mi ze bez lekow moge z domu nie wychodzic.

Przaraża mnie to... ze tak powiem, ja pier****.
darekp
Odburzony i pomocny użytkownik
Posty: 231
Rejestracja: 17 listopada 2014, o 15:05

5 maja 2015, o 17:38

A tam abelarda masz swoj rozum? to Korzystaj i to mowi osoba ktora wpadla tu na forum proszac zeby ktos zadzwonil na policje bo mam psychopatie i chce ludzi zabijac :D i ja serio tak myslalem a moj psychiatra sie wielce na moje natrectwa dziwil.
Do tego ja tez leczylem sie rok czasu rexetinem i naprawde funkcjonowalem normalnie ale po roku dokladnie to samo... ktorego dnia wszystko wrocilo a nawet z wiekszym impetem bo dostalem natrectw o zabijaniu, mysli o samobojach itd
Potem dostalem drugi lek i tu dopiero dostalem moge powiedziec nauczke, bo po drugim leku doszlo u mnie do czasowego wykrecenia rak, nog i paralizu twarzy (miesnie mi sparalizowalo) bo to byl neuroleptyk.
OD tamtej pory nie biore lekow (boje sie jzu chyba :D )i chociaz na rexetinie bylo latwiej to i tak juz mam duza poprawe.

A z domu wychodzic to mozesz kiedy sobie zazyczysz, agorafobia to koleny lek, ktory swoja droga mialem zaraz po tym jak lek przestal dzialac. Mialem trudnosci z wychodzeniem z domu.
abelarda
Zarejestrowany Użytkownik
Posty: 155
Rejestracja: 6 maja 2014, o 20:25

5 maja 2015, o 17:44

Ale wiecie co dobrze ze istnieja leki..
ja tu na forum na poczatku weszlam sie pozaliz potem mialam duza frustracje w sobie i pare razy klocilam sie z innymi, bo bylam zla ze komus sie udaje a ja nie moge zyc z objawami i nerwica i derealizacja. w sumie to przepraszma wszystkich kto to czytal i teraz czyta za to.
doszlam ostatnio do wniosku ze sa osoby ktore szybciej sie mysle poddaja, nie maja w sobie tego czegos co pozwala im sie wybic ponad nerwice, ja taka jestem i to ogolnie w zyciu, zawsze sie cofam i zamykam a w nerwicy to nie prowadzi do niczego dobrego.
dlatego doszlam tez do wniosku ze dla takich osob w sumie chyba sa te leki....
Awatar użytkownika
nierealna
Ex Moderator
Posty: 1177
Rejestracja: 29 listopada 2013, o 14:22

5 maja 2015, o 17:48

nie, absolutnie ;)
człowiek zawsze popełnia błędy i będzie popełniać.
W nerwicy chodzi o to, aby w jakiś sposób zmienić siebie, zmienić sposób myślenia. Wszystko byłoby w porządku, gdyby nie fakt, że jest to cholernie trudne. A że na początku długo nie przynosi efektów to się poddajemy, bo myślimy, że nic nam to nie daje. No niestety musimy uzbroić się w cierpliwość a będziemy sobie wdzięczni, że daliśmy radę i przetrwaliśmy najtrudniejsze ;)

Kroczek po kroczku i jak to mowi Divin - jeden w tył, dwa w przód :)
Ty­le ra­zy narze­kał na nor­malność i nudę w je­go życiu.
Te­raz od­dałby wszys­tko,żeby cho­ciaż przez chwilę poczuć ten spokój w otaczającym go świecie.


akceptacja + porzucenie kontroli + nastawienie normalnościowe = SUKCES ! ♥
ODPOWIEDZ