Hahaha, a to wybacz, źle zrozumiałem, no to Aviana można sobie kojarzyć od francuskiego: "avion" czyli samolot > wysokość > wyższość > klasa etc. Można kombinować

No wlasnie bo to w sumie dwie rozne nazwy ale tu chodzi o moje chore skojarzenia. Nie chce zmieniac imienia, uwielbiam je../;

czesc wszystkim. zakładam nowy temat bo nikt mi na starych nie odpisuje a chcialam sie podzielic tym co sie u mnie ostatnio działo. wiec po porodzie czulam sie niezle, mialam wylew hormonow wiec tryskałam szczesciem, olewałam mysli natretne i bylam pewna siebie. niestety po powrocie do domu wszytsko wrocilo, zaczelam miec te natrecty o skrzywdznieu dziecka, coraz gorsze codzien. ignorowalam je ale oczywiscie podswiadomie bardzo sie ich balam. narazie moj partner jest ze mna w domu ale co jak zostane sama, nie wiem.
wczoraj byla u mnie polozna i pod koniec wiztyty nie wytrzymalam i zapytalam gdzie moge sie udac aby to leczyc, ona zrobila oczy jak zlotówki, zaczela mnie straszyc ze to okropne ze tak mam, ze to sie czesto przeradza w psychoze itp. a ja w reakcji na to dostalam ataku paniki, tak ze ona nie wiedziala co robic. zadzwonila wiec do mojego lekarza od ciazy i mu o wszytskim nagadala. on kazał mi przyjsc do niego dzis rano zmienic leki. o 10 juz u niego byłam i poniewaz musialam opisac dokladnie czego dotycza mysli to chyba sie wystraszyl i odeslal mnie na konsultacje psychiatryczna do szpitala. pojechalam tam prosto i zostalam przyjeta przez super lekarza ktory gadal ze mna z 2 godziny, glowie o nn i o tym ze zadnej psychozy nie dostane bo nn to nie to samo, ze polozna to idiotka i ze deprsone mozemy zaczac leczyc za pomoca terapii. nie chcial mi tylko zmienic lekow bo zoloft jest jedyny bezpieczny przy karmieniu piersia. wrocilam do domu podbudowana na maksa ale juz po godzinie wszytsko wrocilo. czuje takie wewnetrze rozgorycznie, czuje przygnebienie i smutek, niby lekarz powiedzial ze wg niego nie mam deprsji poporodowej ale nerwice i lęki ale juz sama nie wiem. staram sie walczyc z dd tzn nie walczyc ale olewac z gory na dół bo wiem ze tak ma byc, przeczytalam post Divina o dialogach wewnatrzych i staram sie stosowac. cała soba chce z tego wyjsc, nie chce skrzywdzic dziecka czy dostac psychozy. pojawiaja sie tylko mysli ze mi to nigdy nie minie i co wtedy lekarz powie, albo lek ze wkrotce musze zostac sama w domu z dzieckiem...prosze poradzcie co robic aby z tego wyjsc... pomału co dokladnie mam robic..

W sumie caly temat powyzszy jest o tym co mozesz zrobic, tak naprawde Monisia musielibysmy napisac to samo niestety.
Po prostu bardzo ulegasz myślą lękowym. Nie dostaje się od tego psychozy ani nie krzywdzi się dziecka, kiedy w końcu zrozumiesz, ze takie myśli sa wynikiem stanu zagrożenia czyli nerwicy a nie realnej prawdy. W tym stanie takie mysli to normalka, zawsze taki mysli w nerwicy będa i dlatego nie wolno im sie poddawać.

To położna sobie gafe strzeliła

prosze VICTOR napisz mi jeszcze raz co robic.
lekarz nazwał polozna idiotką...