Otoz. Tak jak pisalam wczesniej umowilam sie na rozmowe z paychologiem na ktorej Pani zupelnie odrzucila choroby psychiczne. Z czego die bardzo ciesze I w co wierze. Ale nie zdiagnozowala u mnie Nic, ani nerwicy ani zupelnie Nic. Powiedziala tylko zebym sie juz nie nakrecala na Nic Bo jeatem zdrowa I zebym skupila sie na maturze. Nie wiem co mam myslec. Czyli co? Nie man nawet nerwicy? Wszystko sobie wymyslilam. Nie rozumiem. Mam nasal kontynuowac swoje odburzanie czy co. Troche mnie to zdziwilo.

Zwykle psycholodzy są uczeni tak aby wystrzegać się konkretnych diagnoz u osób z zaburzeniami nerwicowymi, jest to robione po to aby niektórzy nie przypinali sobie od razu jakiś łatek, nie identyfikowali się z zaburzeniem i nie uznali za ciężko chorych. Ma to swoje plusy chociaż ja osobiści uważam, iż lepiej by było wyjaśnić charakter nerwicowego leku czy napięcia i dzieki temu wykazać, że nerwica (mimo czasem okropności objawów) jest tak naprawdę...czym?
Ano niczym. Zaburzyły się emocje i tyle i żadna diagnozyjna "efka" tej prostej prawdy nie zmieni.
A skupienie się na życiu, realiach może być mocnym punktem pod tytułem niereaktywność

Wielkie dzieki tak czy siak. Jestem zdrowa

Oczywiście, że tak. Zagubienie emocjonalne to nie choroba. Powoduje wiele negatywnych emocji, odczuć, wrażeń ale tak czy siak nie są to trwałe rzeczy, nie są to rzeczy, które nie mogą minąć, ani sprawy, które wymagają ciągłego analizowania zamiast aktywnego życia - i to jest właśnie między innymi odburzanie