patryska pisze:bo chce juz spowrotem normalne zycie..

To przestań tak panicznie chciec już
W zaburzeniu z czego trzeba zdac sobie sprawę na samym poczatku najlepiej, to to, ze aby uzyskac ta dobrą akceptację stanu nie można sobie robić presji JUŻ, JUŻ, JUŻ, bo to rodzi frustrację a ta w zaburzeniu to wręcz niepokój.
W taki sposób szybciej wraca się do normalnego życia niż się sądzi nie wiedzac o tym lub wiedząc a nie wierząc.

Hej, czuje dokladnie to samo co autorka posta - lek przed tym ze w ogole zyje ktory towarzyszy mi od razu i najsilniej jak tylko wstaje rano. I ten lek przed tym ze zyje generuje kolejne natretne, lekowe mysli ktorych chyba nawet nie ma sensu wymieniac, ale sa one nakrecajace i bardzo powiazane z tym strachem przed tym ze zyje.
Czy ktos z Was tez tak mial i mu to minelo? Moze autorka posta kiedys to odczyta i da znac czy to minelo? Bo wlasnie nie jestem sobie w stanie wyobrazic tego ze mialabym juz nie miec takich mysli… Tez mam inne rozne derealizacyjne i depersonalizacyjne mysli ale one tez slabna wtedy kiedy sie najbardziej wkrecam w ta jedna mysl - ze zyje, ze musze zyc, ze jeszcze tyle lat przede mna i wszystko mnie przeraza

Jestem tutaj nowy, i całkiem głupia historia, gdy byłem mały, powiedziałem, że umrę mając 20 lat, wszytsko było dobrze, miesiąc temu przyszły silne bóle nadbrzusza, i niestety przypomniała mi pewna osoba co powiedziałem gdy byłem mały, i od tamtej pory około miesiąca cały czas boli mnie brzuch dosyć mocno, połączyłem fakt bólu, z tym co powiedziałem w dzieciństwie, i wyszło że leżę myśląc że mam raka, bo ciągle bardzo mocno boli i że został mi rok życia do 20. Nie mam pojęcia co robić, miesiąc temu miałem badanie krwi morfologia i mocz + prześwietlenie klatki piersiowej, były potrzebne mi do pracy, wyszło książkowo, ale co ma krew czy mocz do trzustki. Więc dalej się nakręcam, skąd tak mocny ból przez miesiąc bez przerwy.

Hej, autorzy wpisów patryska i morphifry zaglądacie tu jeszcze czasem?