Witajcie.
Od początku mojego zaburzenia minęło sporo czasu, próbowałem psychoterapii którą ze względów finansowych zakończyłem po 3 latach, przez czas zaburzenia próbowałem maści różnych leków. Aktualnie biorę brintellix i dorywczo ranofren. Obcość ciała, brak wspomień, brak uczuć czy próżnia otoczenia i zaburzenia postrzegania czasu zostały. Starałem się aktywnie uczestniczyć w życiu, ale straciłem kolejną pracę i szukam następnej. Macie jakieś pomysły co mogę zrobić dla siebie? Może wrócić na terapię i próbować łączyć ją z lekami? Ja osobiście mam już po dziurki w nosie tego zaburzenia, chciałbym wrócić do normalnego życia, doświadczać rzeczy których zawsze chciałem doświadczyć.

A miałeś uczucie otepienia ? Tzn wiadomo jak to w derelce takie uczucie jakby się było podpitym? Przeszło ci to?

Jak można brac ranofren dorywczo, to lek który bierze się codziennie. Próbowałeś stymulantów typu Medikinet czy Wellbutrin? Ja gdy mam DD przy zmianach dawek/leków serotoninowych to pomaga mi medikinet poczuć swoje ciało. Ogólnie nie polecam medikinetu przy naszych zaburzeniach (lękowo-depresyjne) stosować na dłuższą metę, bo organizm sie wypala z tej stymulacji i po czasie pojawia się zmęczenie i brak motywacji, ale Wellbutrin to antydepresant, który można brać długoterminowo.

Tzn. co do ranofrenu miałem przepisane pół tabletki na noc, ale przez moje zaniedbanie nie zawsze go brałem. Co do uczucia otępienia to tak, zdarza mi się to odczucie, czy mi przeszło, mam wrażenie że czasem się pojawia, czasem zanika. Co do stymulantów, miałem okazję brać medikinet, działał na mnie wtedy dobrze w sensie jakby czułem się bardziej skupiony, nakręcony na działanie ale nie przypominam sobie żeby pomógł mi na DD. W ten piątek mam kolejną wizytę u psychiatry, opiszę mu swoje objawy i może też coś doradzi.

OK, psychiatra zaliczony, dostałem do obecnych leków które biorę (ranofren lub iporel na noc, brintellix na dzień) bupropion. Za niedługo go wykupię i zobaczę, czy pomoże mnie ożywić emocjonalnie.