martinsonetto pisze: ↑

7 sierpnia 2019, o 10:45

U mnie jest tak, że głowa czysta i nie mam już natręctw i tej całej gonitwy myślowej. Odpuściło sobie Ale na razie nie piszę postów bo chcę odczekać dłuższy czas bo jednak zaburzenie trochę u mnie trwało.

To super informacja, a jakie miałeś główne natręctwa? Z tym czekaniem to chyba rozumiem, myślę, że nie ma się co tak spieszyć z tymi postami bo już sama wiem jak to jest z tymi poprawami a potem płacz.

Ewellla pisze: ↑

25 sierpnia 2019, o 11:48

martinsonetto pisze: ↑

7 sierpnia 2019, o 10:45

U mnie jest tak, że głowa czysta i nie mam już natręctw i tej całej gonitwy myślowej. Odpuściło sobie Ale na razie nie piszę postów bo chcę odczekać dłuższy czas bo jednak zaburzenie trochę u mnie trwało.

To super informacja, a jakie miałeś główne natręctwa? Z tym czekaniem to chyba rozumiem, myślę, że nie ma się co tak spieszyć z tymi postami bo już sama wiem jak to jest z tymi poprawami a potem płacz.

Nie chce się spieszyć bo praca nad perfekcjonizmem trwa i ogólnie uważam, że pół roku to minimum warto odczekać. Dla mnie odburzenie to stan gdzie nie pojawia się nic typowo lękowego czy natrętnego.
A jeśli przyjdzie cokolwiek z tym związanego to sam umiem do tego podejść ze spokojem lub agresywną olewką i to znika. Obecnie nie mam nic z nerwicy co mnie męczyło wcześniej ale chcę zobaczyć czy w razie co jestem gotowy. Podchodzę do sprawy długofalowo bo podejścia krótkoterminowe tylko mnie pogrążały co chwila.
Natręctwa były bardzo różne przez cały ten okres nasilonego zaburzenia. Od zdrowia po psychikę, tak naprawdę długo by wymieniać. Kiedyś to zrobię