Wciąż mogę mieć lęki, że w wieku 15 lat dopuściłem się gwałtu na kilkuletniej siostrze, za który powinienem odpowiadać jak dorosły. Pisałem wcześniej posty w tym wątku. Bardzo żałuję tych odrażających wygłupów. Czy to, co robiłem jako nieletni przed nawróceniem i przed pójściem do psychiatrów, byłoby wystarczające, żeby w wieku co najmniej trzydziestu kilku lat sądzić mnie jak dorosłego za czyny popełnione około dwadzieścia lat temu? Boję się, że siostra bardzo źle funkcjonuje w dorosłym życiu przez moje nadużycia seksualne na niej, gdy miała co najwyżej kilka lat. Nawróciłem się w wieku około 16 lat, odbyłem spowiedzi generalne, miałem natręctwa religijne i skrupuły, zacząłem leczyć się psychiatrycznie, zdiagnozowano mi zespół Aspergera i zaburzenia obsesyjno-kompulsywne. Siostra ma ponad 25 lat, zapewne od około pięciu lat się nie uczy i być może nigdy nie pracowała na umowie, większość dorosłości spędziła niemal jako hikikomori, oddalając się wyraźniej od domu może średnio około raz w miesiącu. Być może też ma zaburzenia ze spektrum autyzmu. Źle czuję się z tak wstrętnymi czynami z przeszłości. Nie bałem się wtedy Piekła, nie myślałem o grzechu świętokradztwa i odpowiedzialności przed Bogiem. Wygłupiałem się dla hecy. Podczas pierwszych spowiedzi generalnych nie wydawało mi się, abym popełnił na siostrze gwałt analny, najcięższym grzechem seksualnym wobec siostry wydawało mi się "symulowanie gwałtu" przez położenie jej w ubraniu (majtkach i spodniach) genitaliami na mnie, na moich genitaliach (także w majtkach i spodniach), w wyniku czego nie miałem nawet erekcji i uczuć erotycznych, było to 05.12.2006. Czy za coś takiego mogą skazać trzydziestokilkulatka po około dwudziestu latach?