Witam Piszę z ogromnym problemem, a mianowicie czuję paniczny lęk przed snem. To trwa już prawie 2 tygodnie, odrealnienie jest ogromne, nie jestem w stanie wykonywać podstawowych czynności, tylko ciągle myślę o porze snu. Boję się utraty świadomości w fazie NREM, mama próbowała mi tłumaczyć, że całą noc mamy jakieś sny albo myśli, ale nie wiem czy to prawda, a czy po prostu nie "znikamy" w jakąś otchłań i przez tyle godzin nie wiemy absolutnie nic, jakby nas nie było. Ten stan kojarzy mi się ze śmiercią. Wczoraj myślałam, że umrę. Odkąd mam ten lęk śpię z mamą. Kiedy ona zasnęła wcześniej, a ja nawet nie chciałam zamknąć oczu i cała się trzęsłam to myślałam, że już nigdy nie zasnę, bo nie mogę stracić kontaktu na tyle godzin, a jak z kolei przez kilka dni nie będę spać to umrę z wyczerpania. Siedziałam na łóżku i dosłownie chciało mi się wymiotować. Cały czas wyobrażam sobie, że w Sylwestra już mnie nie będzie, bo nie dożyję. Byłam u psychiatry to przepisał mi leki na uspokojenie, które jednak są zbyt słabe w nocy.

Wydaje mi się, że w twoim przypadku najlepsza będzie jakaś dobra terapia. Zwłaszcza jeszcze że leki nie działają. Przepracowanie lęku z terapeutą powinno pomóc - sprawdź (albo jeśli ktoś kto bedzie miał podobny problem i tu trafi) centrum terapii krajna https://centrumkrajna.pl/
Trzymam kciuki za dobry sen, już bez lęku! Zdrowia!