Forum - Nerwica - Derealizacja - Depersonalizacja - Depresja - Zaburzenia lękowe.

To znowu ja

Meczy mnie ostatnio bardzo stres, pojawia sie wszedzie, w pracy w domu no wszedzie potrafie sie zestresowac

W domu wieczorami stresuje sie tym ze czas mi szybko leci i ze musze wstac do pracy, stresuje sie tym ze nie zasne, w pracy stresuje sie tym zeby nie dostac migreny, ogarnia mnie straszny ucisk na sercu (taki na płacz) jak koncze prace stres schodzi jade do domu wyluzuje sie zbilza sie czas spania i ogarnia mnie to samo :/ ogladalem pigułe o stresie ale nie umiem sobie z tym poradzic

Jak wy sobie z tym radzicie ?

Akceptujemy.
Ja kiedy mam jakiś tam stan lekowy to wszystko przezywam mocniej, stresy też.
Przeczekuje z akceptacją że akurat teraz tak mam i już i wtedy szybciej mija;)

Aby akceptować najpierw trzeba się tego wyuczyć. Nie przejmuj się i ty sobie z tym poradzisz. Najważniejsze jest aby tak SOBIE zaufać ,że w takim stresie odważnie powiesz do siebie'' kłuje mnie serce, no to trudno najwyżej ktoś zadzwoni po karetkę'', ''dziś chyba nie zasnę jestem tak zestresowany...będę się tym martwił wieczorem , a teraz nie mam czasu mysleć bo jestem w pracy'', ''strasznie sie stresuję , no ale to normalne bo jestem w zaburzeniu , tak ono działa i tak będzie jeszcze przez długi czas, ale pomimo tego stresu nic mi się nie stanie więc to przetrwam''

Należy używać takich dialogów aż twój mózg ci zaufa i się zacznie wyciszać. Ja osobiście powtarzałam takie dialogi na okrągło i oczywiście dalej ich stosuję .

Najlepszym mykiem na stres jest oszukać trochę swoją psychikę poprzez oddychanie. I żeby nie było, że znowu sobie wymyślam medytacyjne cuda dają tutaj screena z książki.
https://zapodaj.net/images/5a0ef68852f0a.jpg

To naprawdę działa, a jeśli nie to musisz popracować nad akceptacją i oddychać, aż zadziała. Mi to pomaga i stosuję to za każdym razem podczas natrętów, czy stresu. Wypinasz bęben jak grubas podczas nabierania powietrza i wypuszczasz tak jakbyś dmuchał na świeczkę i nie chciał jej zgasić.

O własnie, tak jak Martusia napisała.
Z czasem się wyrabia nawyk akceptacji, małymi krokami i zaufania do siebie.
Dla mnie oczywiście ideałem byłoby by być spokojną jak tafla jeziora w pogodny dzień no ale uczę się dopiero.

Dziekuje wam sub zero czytalem o oddychaniu wlasnie, musze to przetestowac, wczoraj mialem taki stres ze az mnie sciskalo na placz z nerwow :/

To normalne, ja też jak długo jestem w napięciu to mam ochote wybuchnąć płaczem.
Ale to jest w sumie dobra reakcja i jak masz ochotę to płacz bo to rozładowywuje napięcie i uspokaja.
Ja bardzo długo tak sie kontrolowałam że w ogóle nie płakałam, nie mogłam, teraz nawet się cieszę że jak płaczę
czasami z byle powodu ale pomaga

Krystian S pisze:Dziekuje wam sub zero czytalem o oddychaniu wlasnie, musze to przetestowac, wczoraj mialem taki stres ze az mnie sciskalo na placz z nerwow :/

masz ochote to placz w ten sposob uwalniasz emocje i schodzi stres

Nie raz sa takie sytuacje ze nie wypada plakac np w pracy wsrod pracownikow:-) ale jak tylko jestem w domu to oczywiscie placze, nie hamuje tego